Zorggroepen en lokale samenwerkingsverbanden, verenigbaar?

Aan drie ronde tafels zitten achttien zorgprofessionals, jong en oud, mannen en vrouwen. Ieder kan elkaar goed zien en dat is precies de bedoeling. In dit minicollege gaat het om de uitwisseling van ervaringen en ideeën. De centrale vraag is of zorggroepen en lokale samenwerkingsverbanden verenigbaar zijn.

Verschil zorggroepen en samenwerkingsverbanden
Wilma Bos van Raedelijn heet iedereen welkom. Kort licht ze de verschillen tussen zorggroepen en lokale samenwerkingsverbanden toe. Zorggroepen zijn monodisciplinair, meestal zijn het huisartsen (soms wel 180!) die zich in een zorggroep hebben georganiseerd. Ze werken regio-overstijgend, richten zich op zorg rondom chronische aandoeningen en onderhandelen met zorgverzekeraars over de financiering van de zorg. In lokale samenwerkingsverbanden zoals gezondheidscentra werken meerdere disciplines samen. Ze zijn wijkgericht, kleinschalig en richten zich op de meest passende zorg voor een specifieke patiënt.

Trudy van den Berg bijt de spits af
In haar presentatie toont ze waar de drie gezondheidscentra die zij in Utrecht onder haar hoede heeft mee bezig zijn: inspelen op de klant, de wijk in beeld brengen, aansluiten bij de ontwikkeling van de wijk, laten zien en horen wat je meerwaarde is, je zorgverleners uitdagen en opleiden, de communicatie naar de patiënt digitaal maken… Tientallen woorden vliegen in hoog tempo over het scherm en vertellen dat er veel, heel veel moet gebeuren.

Zorg als confectiekleding?
Dan is de beurt aan Leo Boom. Als bestuurder van zorggroep Diamuraal in Amersfoort neemt hij plaats achter een statafel. "Afgelopen week lag ik bij mijn vertrouwde tandarts op de stoel," begint zijn betoog. "Toen bleek dat twee kiezen gevuld moesten worden, vroeg ik: 'Is dit nu het moment om te onderhandelen over de kosten en te vragen om een second opinion?'" Vervolgens vergelijkt hij de zorg met confectiekleding en haute couture en maakt zijn punt: "Zorg is gebaseerd op vertrouwen en samenwerking. Concurrentie maakt zorg niet beter, slechts ingewikkelder. Dat is de reden dat we ons grootschalig, in zorggroepen moeten bundelen."

Volume of kleinschaligheid
Tot slot zijn de deelnemers aan de tafels aan zet. "De vraag is: waar heb je volume nodig, en waar niet? Voor sommige zaken is juist kleinschaligheid nodig," zegt Angelien Borgdorff. "Moet je de koepel verbreden en multicultureel maken?" vraagt Jouke Hanje. Na tien minuten uitwisselen, presenteren drie afgezanten van de tafels hun conclusies. Beplakt met geeltjes benadrukt Hugo van Dijk dat de mix van regionaal en lokaal vruchtbaar is en dat je samenwerking moet blijven zoeken. De tafels lijken het eens. "We moeten zorgen dat we niet in een ratrace terecht komen, jagend naar de krenten in de pap waar we geld aan kunnen verdienen. Mijn hartenkreet zou zijn: “Laat je niet uit elkaar spelen!” En hiermee doet Leo Boom zijn laatste, en essentiële duit in de gezamenlijke zak.

Links

• Bekijk de presentatie van het minicollege